Een Belg in New York is al zestien jaar geobsedeerd door een roofvogel. Hij gaf er zijn job in een kapsalon voor op, zodat hij de buizerd Pale Male permanent kon volgen met zijn videocamera. Over zijn passie heeft Frederic Lilien een veelgeprezen film gemaakt.
De beroemdste dakloze van de Big Apple, noemde de krant The New York Times hem: Pale Male, vader van minstens dertig kinderen bij vier vrouwen. Hij woonde in een peperduur flatgebouw op Fifth Avenue, aan de rand van Central Park. Maar de andere, gefortuneerde bewoners vonden hem te min en zagen hem liever verdwijnen.
De New Yorkers waren gechoqueerd door zo’n schrijnend gebrek aan mens- (of in dit geval: dier)lievendheid dat ze protestacties organiseerden. Tevergeefs: de wit/rosgepluimde roofvogel werd verdreven. Tot de actievoerders alsnog hun gelijk haalden. Pale Male mocht terugkeren. Een happy end. Het mag een wonder heten dat Disney er nog geen film over gemaakt heeft.
De Belg Frederic Lilien, die woensdag zijn documentaire The legend of Pale Male in première zag gaan, was wel vooruitziend. ‘Ik heb Pale Male zestien jaar gevolgd en verwerkte 1.500 uur beeldmateriaal’, vertelt de 45-jarige documentairemaker uit Verviers. De verwachtingen zijn hooggespannen: de prent won al prijzen op de filmfestivals van Palm Beach en Santa Barbara.
Frederic herkent zich in zijn hoofdpersonage. Ook hij voelt zich zo vrij als een vogel. ‘Ik zou deel uitmaken van de vierde generatie advocaten in mijn familie. Maar ik wist al snel dat het niets zou worden. Ik stopte met mijn studies en workshop toen mijn toenmalige vriendin eind jaren tachtig naar New York uitzwierf.’
Zonder diploma en geld stak hij de grote plas over. ‘Ik zou vier maanden blijven, maar ik ben nooit weggegaan. In het begin werkte ik als portier en als floor manager in een kapsalon. Veel plezier beleefde ik niet aan mijn werk, maar tja, ik moest wel iéts doen.’
Als het leven van Frederic Lilien verfilmd zou worden, zou het jaar 1994 het kantelmoment worden. ‘In Central Park zag ik een buizerd voorbij zoeven. Een buizerd in New York! Dat kon toch niet, wist ik als natuurliefhebber. Ik volgde hem en kwam uit aan een flatgebouw op Fifth Avenue (de duurste winkelstraat ter wereld, nvdr.).’
Frederic bleek niet de enige die de buizerd in het vizier had. Tientallen passanten en een valkenier stonden stokstijf op Fifth Avenue, met hun blik gericht naar de twaalfde verdieping van het chique appartementsblok. Daar bleek Pale Male - zo heette de vogel - al drie jaar zijn nest te hebben. ‘Dag na dag keerde ik terug. Mijn fascinatie voor Pale Male werd zo groot dat ik een camera kocht om hem te kunnen filmen.’
Nest weg
De eenzame vogel in de bruisende metropool was ook de media opgevallen. Cameraploegen verdrongen zich voor het flatgebouw en zo kwam Frederic in contact met journalisten. Voor hij het besefte, kon de uitgeweken Belg aan de slag in de media. ‘Ik kon mijn totaal oninteressante job in het kapsalon opgeven en werd freelance cameraman. Dankzij Pale Male.’
In 2004 dacht Frederic Lilien het verhaal van de buizerd verteld te hebben. Hij stopte met filmen. Tot er weer een wending in het verhaal kwam. ‘De bewoners van het appartementsgebouw, allemaal gefortuneerde burgers, waren de uitwerpselen en opgepeuzelde ratten van Pale Male beu. Misschien niet eens zo vreemd voor eigenaars die twintig miljoen euro betaalden voor een optrekje aan Central Park. Ze lieten het vogelnest van de neo-Italiaanse gevel verwijderen.’
De New Yorkers waren ziedend. Ze waren hun held kwijt. Het symbool van hun stad. ‘Niemand beter dan Pale Male kon worden vereenzelvigd met vrijheid, hoop, de wil om te overleven in een grote stad.’
Wekenlang betoogden de aanhangers van Pale Male voor het flatgebouw van de hardvochtige flateigenaars. ‘Zoals elk sprookje kende ook The legend of Pale Male een happy end. De vijanden lieten de buizerd toe opnieuw een nest te bouwen.’
Niet in België
Pale Male vond opnieuw zijn rust. Frederic ook. Hij heeft zijn documentaire voorgesteld en keert eind dit jaar terug naar België, naar zijn geboorteplaats Verviers. Samen met zijn Belgische vriendin en hun tweejarig zoontje. ‘Ik heb mijn carrière aan Pale Male te danken. Ik ben filmmaker/monteur van natuurdocumentaires geworden, een job die ik hopelijk in België kan uitoefenen.’
Er zijn voorlopig geen plannen om de film in ons land te vertonen